2. Ogólne wymagania projektowe

Przewody układane w gruncie powinny być tak projektowane, aby uwzględniały obciążenia obciążenia zewnętrzne i wewnętrzne występujące podczas budowy i eksploatacji bez niebezpieczeństwa spełnianych funkcji poprzez nadmierne odkształcenia i utratę szczelności oraz nie stwarzały zagrożenia dla środowiska.

Przewody bezciśnieniowe (grawitacyjne) w zależności od obciążeń zewnętrznych, warunków gruntowych oraz staranności i nadzoru w czasie ich układania powinny posiadać odpowiednio dobraną nominalną sztywność obwodową, grawitacyjną nie przekroczenie dopuszczalnych odkształceń krótko i długotrwałych.

Przewody ciśnieniowe powinny mieć ustalone dopuszczalne wewnętrzne ciśnienie robocze założone przez projektanta, uwzględniające przyszły rozwój  regionu oraz możliwość występowania przeciążeń.

Przy obciążeniach zewnętrznych przewodów z tworzyw sztucznych należy uwzględni sztywność obwodową przewodu oraz sprężystość otaczającego gruntu ponadto wpływ konstrukcji wykopu i wód gruntowych w funkcji czasu oddziaływania. Naciski wywierane na przewód pochodzące od obciążenia skupionego kół pojazdów na powierzchni terenu powinny być obliczone zgodnie z metodą Boussinesq'a.

Powinny być określane stany graniczne, -dopuszczalne odkształcenia krótkotrwałe i długotrwałe rurociągów - przy których zachowanie będzie ich prawidłowe funkcjonowanie bez uszkodzeń i utraty szczelności.

Do przeprowadzenia obliczeń wytrzymałościowych rurociągów z tworzyw sztucznych w Polsce są najczęściej stosowane dwie metody [Lars-Eric Janson, Jan Molin]:

- metoda skandynawska oparta na wytycznych VAV P70 z 1992 roku

- metoda niemiecka oparta na wskazaniach ATV - 127 z 1988 roku.

Obie te metody w ogólnych zarysach są zawarte w normie PN-EN [8].

Można przyjąć, ze metoda skandynawska opierająca się na prostych obliczeniach i szacunkach jakości robót montażowych jest łatwiejsza w użyciu, a przeprowadzone badania pomiarów ugięć rur z PVC-U i PE ją potwierdzają.