1. Wykonywanie wykopów otwartych

Rozpoczęcie prac ziemnych musi być poprzedzone odpowiednimi pracami przygotowawczymi. Dotyczy to nie tylko etapu prac geodezyjnych polegających na wytyczeniu osi trasy ułożenia przewodów oraz ustalenia reperów wysokościowych i zabezpieczeniu terenu budowy pod względami organizacji ruchu, ale konieczne jest również rozważenie strategii możliwości przeprowadzenia prac ziemnych uzależnionych od posiadanego sprzętu, poziomu wód gruntowych oraz konieczności wymiany gruntu w strefie ułożenia przewodów. Należy więc ustalić na jakim odcinku prowadzone będą prace ziemne, ażeby okres wykonania wykopów do czasu ułożenia w nich przewodów był możliwie krótki. Stwarza to możliwość ograniczenia odwadniania terenu na trasie przewodów oraz konieczności obudowy wykopów. Nie można dopuścić do wypłukiwania gruntu w wyniku przecieku wody gruntowej oraz należy ograniczyć ryzyko zalewania wykopów przy występowaniu opadów. Nie może również wystąpić przemarzanie dna wykopu w okresie zimowym.

Ważnym czynnikiem jest możliwość wystąpienia zagrożenia dla ludzi pracujących w wykopach przy równoczesnym ruchu pojazdów w pobliżu prowadzonych prac ziemnych. Ze względu na łatwość montażu przewodów z PVC-U łączonych poprzez kielichy wciskowe z uszczelkami elastomerowymi oraz niewielkie ryzyko wystąpienia połączeń nieszczelnych zarówno przewodów ciśnieniowych jak i bezciśnieniowych prace związane z układaniem przewodów z PVC-U w gruncie mogą być wykonane szybko a przy dobrej organizacji pracy również bez zakłóceń. Wykopy pod przewody z tworzyw sztucznych powinny być wykonywane zgodnie z zaleceniami norm PN [23] oraz PN-EN [12] i [26] (dotyczącej przewodów kanalizacyjnych), PN-EN [4](dotyczącej przewodów wodociągowych) i PN-EN [5] (dotyczącej ogólnych zasad układania przewodów z tworzyw sztucznych pod ziemią i nad ziemią). Wykopy otwarte mogą być obudowane i nie obudowane, ze skarpami lub obudowane ze skarpami tylko w dolnej części, wykonywane mechanicznie lub ręcznie. Sposób ich wykonania powinien być ustalony w projekcie. Niedopuszczalne jest przebywanie, poruszanie się i składowanie urobku w obrębie klina odłamu ścian wykopu, jeżeli ściany wykopu nie posiadają obudowy. Odległość (b) krawędzi wykopu mierzona w planie poziomu terenu od krawędzi przyległej jezdni nie powinna być mniejsza niż wynika to z wzoru
podanego w normie [23] :

gdzie :
H - głębokość wykopu [m]
ϕ_u - kąt stoku naturalnego (tarcia wewnątrz gruntu) zależny od rodzaju gruntu.
Wydobyty grunt (przy wykopach z obudową) powinien być składowany po jednej stronie
wykopu z pozostawieniem miedzy krawędzią wykopu a stopą odkładu co najmniej 1m dla komunikacji
związanej z układaniem przewodu. Kąt nachylenia skarpy odkładu wydobytego gruntu nie powinien być
większy niż kąt ϕ_u jego stoku naturalnego. Obudowa wykopu powinna przenieść napór spowodowany
obciążeniem terenu gruntem składowanym w zasięgu klina odłamu ściany.
Drabiny do wejścia i wyjścia z wykopu jeżeli pracują w nim ludzie powinny być wstawiane
z chwilą osiągnięcia głębokości wykopu większej od 1m w odległościach nie większych niż 20 m.